punjabi dohrt 184

پنجابی دُکھی غزل پنجابی دوہڑے ماہیے پیجابی شاعری

پنجابی غزل

ہک شام میتھے ہی شام ہو گئی ۔۔ جیویں ساری زندگی تمام ہو گئی

مقدر میرے نال لڑدا پیا ہا ۔۔ میرا یار میتھوں وچھڑدا پیا ہا

ائے ویلا خدا نا کسے نوں وکھاویں ۔۔ اگے ساہ دی مرضی او آوے نا آوے

تے جتھوں تائی دسیندی رہی کنڈ اُناندی ۔۔ اُتھوں تائی محبت نوں ڈٹھا ڈلاندی

جدا یار آکھیاں توں بہُو دور ہُو گے ۔۔ میرے ساہ وی جاونڑ تے مجبور ہو گے

تے کئی سال گزرے نہ خط انہا پایا ۔۔ ہجر دے طوفاناں دے وج دل ولایا

مظہر کوئی دلاسے دی خیرات پاوے ۔۔ کوئی اللہ والا چا بیلی ملاوئے

پنجابی کی ایک شرابی غزل

میں آپنے بچپن دی ابتدا وچ ۔۔ کسے تُوں لفظ شراب سُنڑیاں

خراب چیز ایں شراب لوکوں ۔۔ میں ہک مولوی دا خطاب سُنڑیاں

جے آکھاں نُوٹا تا ذہن بھٹکے کدی تا میں وی شراب وکھاں ۔۔ جے آکھاں کُھولا تا شُوک اُبھرے کدی تا میں وی شراب پیواں

شباب جڑھیاں شراب ڈٹھی شراب پیونڑ تے تُل گیوسے ۔۔ شرابی ہاسے شراب پی کے شرابی آکھاں تے ڈُل گیوسے

پنجابی غزل سوال و جواب ، ہک مکالمہ

ایں مکالمہ ہک انسان تے سرُو دے بوٹے وچکار ایں

پہلے انسان سرُو دے بُوٹے نو آدھا

تُوں سچا پیا جُھولدا تیرے سجنڑ جے کول ھن ۔۔ لئے سرُو دیاں بُوٹیا چسساں

ساڈے نال تاں لگدیاں حد کر چُھوڑی ۔۔ تینُوں کہڑیاں کہڑیاں دسساں

تینُوں وسدیاں ویکھ کےلُڑھ پیاں ھن ۔۔ میری آکھ چُوں سدھراں دیاں تسساں

جداں اندر حیات سواد نہ ہووئے ۔۔ کیوئے کملیاں وانگ میں ھسساں

آگُوں سرُو دا بُوٹا انسان نو جواب دیندا کہ

تُوں نہ گھبری اللہ سجنڑ ملائسی ۔۔ رکھ دل وچ یار تسلیاں

میں وی نکاجیڈا ھاس جدُوں مالی توُں ۔۔ کئی سال میں رمبیاں جھلیاں

جداں سجنڑ حیات گواڈھ آ وسئے ۔۔ بختاں دیاں پُھٹ پیاں کلیاں

ھُن دھاڑ اچ پنج پنج وار ملینداں ۔۔ نہیں رجدیاں آکھیاں جھلیاں

    یہ پوسٹ آپ کو کیسی لگی آپنی رائے دیں

    اپنا تبصرہ بھیجیں